سيصد هزار به او بپردازند . معاويه گفت : پسركم ، اين حق ، حق ايشان است و هر كس از ايشان كه پيش تو آمد ، بر او ريخت و پاش كن . همچنين محمد بن حبيب روايت مىكند كه على عليه السّلام فرموده است : حسن چندان ازدواج كرده و طلاق داده است كه مى ترسم دشمنى بر انگيزد . محمد بن حبيب مى گويد : هر گاه حسن عليه السّلام مى خواست يكى از زنان خود را طلاق دهد ، كنارش مى نشست و مى فرمود آيا اگر چنين و چنان چيزى به تو بدهم خشنود مى شوى آن زن يا مى گفت چيزى نمى خواهم يا مى گفت آرى ، و حسن عليه السّلام مى گفت آن براى تو فراهم است و چون از كنار او بر مى خاست و مى رفت آنچه را كه نام برده بود ، همراه طلاق نامه‌اش براى او مى فرستاد . ابو الحسن مدائنى مى گويد : حسن بن على عليه السّلام ، هند دختر سهيل بن عمرو را به همسرى خود گرفت ، و چنان بود كه هند پيش از آن همسر عبد الله بن عامر بن كريز بود و چون عبد الله او را طلاق داد ، معاويه براى ابو هريره نوشت تا از او براى يزيد بن معاويه خواستگارى كند . حسن عليه السّلام ، ابو هريره را ديد و پرسيد : كجا مى روى گفت : به خواستگارى هند دختر سهيل بن عمرو براى يزيد بن معاويه مى روم . حسن عليه السّلام فرمود : براى من از او خواستگارى كن . ابو هريره پيش هند رفت و موضوع را گفت . هند گفت : تو از آن دو يكى را براى من انتخاب كن . ابو هريره گفت : حسن را براى تو انتخاب مى كنم ، و او به ازدواج امام حسن در آمد . عبد الله بن عامر پس از آن به مدينه آمد و به حسن عليه السّلام گفت : مرا پيش هند امانتى است ، امام حسن او را همراه خود به خانه برد . هند آمد و مقابل عبد الله نشست . عبد الله بن عامر را به حال خود و جدايى از هند سخت رقت آمد . حسن فرمود : اگر مى خواهى از او براى تو جدا شوم كه خيال نمى كنم براى خودتان محللى بهتر از من بيابيد . عبد الله گفت : نه و سپس به هند گفت : آن وديعه مرا بياور . هند دو سبد كوچك را كه محتوى گوهر بود آورد . عبد الله آن دو را گشود و از يكى از آنها مشتى گوهر برداشت و سبد ديگرى را براى هند گذاشت . هند پيش از آنكه همسر عبد الله بن عامر بشود ، همسر عبد الرحمن بن عتاب بن اسيد بود . هند مى گفته است : سرور همه شوهران من حسن و بخشنده‌تر ايشان عبد الله بن عامر و محبوب ترين آنان در نظر من عبد الرحمن بن عتاب بودند . ابو الحسن مدائنى همچنين روايت مىكند كه حسن عليه السّلام با حفصه دختر عبد الرحمن بن ابى بكر ازدواج كرد . منذر بن زبير كه در هواى حفصه بود ، چيزى در بارهء